Urodziła się w rodzinie Frederika Ruyscha, wybitnego holenderskiego profesora anatomii i botaniki oraz uzdolnionego malarza-amatora. Od piętnastego roku życia była uczennicą Willema van Aelsta – pochodzącego z Delft prominentnego malarza martwych natur i obrazów o tematyce myśliwskiej. W 1693 poślubiła malarza-portrecistę Juriaena Poola (1666-1745), z którym miała dziesięcioro dzieci. Ok. 1701 została przyjęta do cechu malarzy w Amsterdamie. W latach 1708-1716 przebywała w Düsseldorfie na dworze księcia Jana Wilhelma Wittelsbacha – elektora Palatynatu Reńskiego. Pozostała aktywna do końca życia, ostatnie znane płótno ukończyła w 1747 r., w wieku 84 lat.

Rachel Ruysch malowała przede wszystkim martwe natury, których tematem przewodnim były kwiaty. Jej obrazy odznaczają się ciemnym tłem i silnie oświetloną, zwykle asymetryczną kompozycją w centrum. Przedstawiała kwiaty w momencie ich największego rozkwitu, akcentując tym samym przemijanie i smutek dojrzałości w obliczu zbliżającej się śmierci. Jej bogate i realistyczne przedstawienia kwiatów cieszyły się uznaniem za życia artystki, bez trudu znajdowała prominentnych nabywców w Holandii, jak i poza jej granicami. Również współcześnie precyzyjne i metaforyczne bukiety Rachel Ruysch cieszą się zainteresowaniem wystawców. Były prezentowane m.in. w Rijksmuseum na wystawie Still Life Paintings from the Netherlands 1550-1720 w 1999 r. i w Museum voor Moderne Kunst w Arnhem w ramach Each their own Reason: Women Artists in Belgium and the Netherlands 1500-1950. W 1999 r. przypadkowo odnaleziona martwa natura Racheli Ruysch, została sprzedana za sumę 2,9 miliona franków francuskich, co stanowiło ekwiwalent przeszło pół miliona dolarów.

Artystka namalowała ok. 250 obrazów, z których do czasów współczesnych przetrwało około stu. Jej prace prezentują m.in. Rijksmuseum w Amsterdamie, National Gallery w Londynie i Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.